“Hechting”, wat is dat?

Hechting

Voor baby’s is het van groot belang dat zij zich kunnen hechten aan hun verzorgers, hun ouders. Dat betekent dat ze een liefdevolle vaste band moeten kunnen opbouwen. Tijdens de zwangerschap start dat proces al. Door middel van aanraking van de buik, door middel praten met je ongeboren kind, zingen voor je ongeboren kind bouw je al aan een band met de baby. Ook hoe de moeder zich voelt tijdens de zwangerschap werkt door op de beginnende band die er ontstaat.

In de eerste 3 maanden na de geboorte reageren baby’s op iedereen die hen aandacht, liefde en verzorging biedt. Ze glimlachen naar iedereen en stimuleren op die manier dat hun verzorgers ook terug glimlachen. De band tussen verzorger en kind wordt hiermee op een positieve manier gevoed. Het glimlachen versterkt de binding, versterkt de hechting.

Gaandeweg herkent de baby steeds beter de stem, de geur en het gezicht van de ouder en dat geeft baby’s een gevoel van geborgenheid. De baby “weet” dat hij daar veilig is.

In de periode tot een maand of 7 oud beginnen baby’s echt een voorkeur voor de mensen te ontwikkelen waar ze veel tijd mee doorbrengen en die goed reageren op hun signalen, volwassenen die sensitief responsief zijn.

In de periode tussen 7 maanden een jaar ontwikkeld de baby een nog sterkere voorkeur, ook wel de eenkennigheidsfase genoemd. Baby’s zijn in deze fase ook bang dat de volwassene waaraan ze gehecht zijn niet terugkomen als deze weggaan (“scheidingsangst”). De baby leert in deze periode dat wanneer iemand weg is, degene toch nog bestaat en later terugkomt. Dit geldt voor mensen maar ook voor objecten. Je kunt de baby in deze fase helpen door veel “kiekeboe” spelletjes te spelen. Spelenderwijs help je de baby zo te ervaren dat als iets weg is, het niet echt helemaal weg is, maar gewoon weer terugkomt.

Weten wat sensitief responsief (niet) is? En wat het met baby’s doet als je dat niet bent?